Pierwszy ekran kreatora źródła danych

Pierwszy ekran kreatora umożliwia określenie nazwy i opisu źródła danych oraz nazwy serwera, na którym uruchomiony jest program Microsoft® SQL Server™, do którego przyłączone zostanie źródło danych.

Nazwa - pole

Nazwa źródła danych używanego przez aplikację ODBC, gdy żąda ona połączenia się ze źródłem danych. Na przykład “Personel”. Nazwa źródła danych wyświetlana jest w oknie dialogowym Administrator źródła danych ODBC.

Opis - pole

Opis opcjonalny źródła danych. Na przykład: “Data wynajmu, historia płatności oraz aktualny podgląd pracowników”.

Serwer - pole

Nazwa serwera SQL w danej sieci. Gdy wybierzesz serwer z listy, nie będzie potrzebna dalsza konfiguracja serwera. Jeśli zaś wprowadzisz nazwę serwera, który nie istnieje jako wpis w programie Narzędzia konfiguracji klienta SQL, możesz utworzyć alias serwera dla tej nowej nazwy w następnym oknie kreatora.

Możesz w tym polu wprowadzić "(local)", jeśli używasz tego samego komputera, co serwer SQL. Wówczas użytkownik może połączyć się z lokalną kopią serwera SQL, nawet gdy pracuje na wersji niesieciowej serwera SQL.

Więcej informacji o nazwach serwera dla innych typów sieci można znaleźć w dokumentacji dotyczącej instalacji serwera SQL w podręcznikach online serwera SQL.

Jeśli informacje określone w tym oknie są wystarczające do połączenia się z serwerem SQL, wówczas możesz kliknąć przycisk Zakończ. Wartości domyślne są używane dla wszystkich atrybutów określonych na pozostałych ekranach kreatora.


Drugi ekran kreatora źródła danych

Drugi ekran kreatora umożliwia określenie metody uwierzytelniania oraz zaawansowane parametry klienckie w konfiguracji programu Microsoft® SQL Server™ a także nazwę logowania i hasło, którego sterownik ODBC serwera SQL używał będzie do połączenia z serwerem SQL podczas konfiguracji źródła danych.

Uwierzytelnienie Windows NT, używając ID logowania sieciowego – przycisk opcji

Określa, że sterownik ODBC serwera SQL będzie żądał bezpiecznego (lub zaufanego) połączenia z serwerem SQL pracującym w systemie Microsoft Windows NT®. Włączony oznacza, że serwer SQL używa zintegrowanego zabezpieczenia logowania, aby ustanowić połączenie za pomocą tego źródła danych, niezależnie od bieżącego trybu zabezpieczania logowania. Jakikolwiek identyfikator logowania czy hasło są ignorowane. Administrator systemu serwera SQL musiał skojarzyć Twój identyfikator sieciowy systemu Microsoft Windows® z identyfikatorem serwera SQL.

Uwierzytelnienie serwera SQL, używając ID logowania i hasła podanego przez użytkownika – przycisk opcji

Określa, że sterownik ODBC serwera SQL nie będzie żądał bezpiecznego (lub zaufanego) połączenia z serwerem SQL. Włączony oznacza, że serwer SQL używa standardowego zabezpieczenia logowania podczas ustanawiania połączenia za pomocą źródła danych. Musisz określić identyfikator logowania na serwer SQL oraz hasło dla wszystkich żądań połączenia.

Konfiguracja klienta - przycisk

Otwiera okno dialogowe Dodaj nową konfigurację biblioteki sieciowej dla konfiguracji klienta serwera SQL.

Jeśli została określona nowa nazwa w polu Serwer na pierwszym ekranie kreatora, możesz potrzebować tego okna dialogowego, aby dodać wpis konfiguracji aliasu serwera, którego nazwa odpowiada nazwie określonej w polu Serwer na pierwszym ekranie kreatora ODBC. Nazwa aliasu musi odpowiadać nazwie określonej w polu Serwer. Dla programu Microsoft SQL Server, niepotrzebna jest konfiguracja aliasu serwera. W większości przypadków sterownik ODBC serwera SQL może uzyskać połączenie używając domyślnej biblioteki sieciowej (Net-Library) oraz nazwy sieciowej podanej w polu Serwer na pierwszym ekranie kreatora.

Kliknij przycisk Konfiguracja klienta, jeśli chcesz, aby Twoje połączenie używało biblioteki sieciowej innej niż domyślna, a także gdy aktualny adres sieciowy serwera musi zostać podany dla poprawnego połączenia. Na przykład używając biblioteki sieciowej TCP/IP, musisz określić port i adres łącza sieciowego dla serwera lub, gdy serwer SQL nasłuchuje na alternatywnym potoku nazwanym, musisz określić nazwę potoku nazwanego we wpisach zaawansowanych.

Więcej informacji o konfigurowaniu klienta uzyskasz w podręcznikach online serwera SQL.

Połącz z serwerem SQL, aby uzyskać domyślne ustawienia dodatkowych opcji konfiguracji – pole wyboru

Włączone oznacza, że sterownik serwera SQL otrzyma początkowe ustawienia od serwera SQL dla opcji pojawiających się na następnych ekranach kreatora. Sterownik serwera SQL łączy się z serwerem SQL, którego nazwa określona została w polu Serwer na pierwszym ekranie.

Wyłączone oznacza, że sterownik użyje wartości domyślnych dla początkowych ustawień opcji występujących na następnych ekranach kreatora.

ID logowania - pole

Określa identyfikator logowania, którego używa sterownik serwera SQL podczas połączenia z serwerem SQL, gdy wybrany jest przycisk opcji Uwierzytelnienie serwera SQL, używając ID logowania i hasła podanego przez użytkownika. Stosuje się je do połączeń ustanowionych w celu określenia ustawień domyślnych serwera, nie stosuje się zaś do późniejszych połączeń ustanowionych w oparciu o dane źródło danych, po tym jak zostało ono utworzone.

Hasło - pole

Określa hasło, którego używa serwer SQL podczas łączenia się z serwerem SQL, gdy wybrany jest przycisk opcji Uwierzytelnienie serwera SQL, używając ID logowania i hasła podanego przez użytkownika. Stosuje się je do połączeń ustanowionych w celu określenia ustawień domyślnych serwera, nie stosuje się zaś do późniejszych połączeń ustanowionych w oparciu o nowe źródło danych.

Obydwa powyższe pola są wyłączone jeśli wybrany jest przycisk opcji Uwierzytelnienie Windows NT, używając ID logowania sieciowego lub jeśli nie zaznaczono pola wyboru Połącz z serwerem SQL, aby uzyskać domyślne ustawienia dodatkowych opcji konfiguracji.


Trzeci ekran kreatora źródła danych

Trzeci ekran kreatora umożliwia określenie domyślnej bazy danych, sposobu, w jaki sterownik powinien używać procedur przechowywanych, aby obsługiwać funkcję SQLPrepare, różnych opcji ANSI do zastosowania przez sterownik oraz czy używać serwera zapasowego.

Zmień domyślną bazę danych na - pole

Określa nazwę domyślnej bazy danych dla dowolnego połączenia ustawianego za pomocą tego źródła danych. Jeśli nie zaznaczone, to połączenia używają domyślnej bazy danych zdefiniowanej dla identyfikatora logowania na danym serwerze. Jeśli zaznaczone, to nazwa bazy danych zastępuje domyślną bazę danych zdefiniowaną dla identyfikatora logowania. Jeśli nazwa w polu Przyłącz plik bazy danych jest nazwą podstawowego pliku, to baza opisywana przez ten plik przyłączana jest przy użyciu nazwy bazy danych określonej w polu Zmień domyślną bazę danych na.

Używanie domyślnej bazy danych dla danego identyfikatora logowania (ID) jest bardziej efektywne niż określanie domyślnej bazy danych w źródle danych ODBC.

Przyłącz plik bazy danych

Określa nazwę pliku podstawowego przyłączanej bazy danych. Baza ta używana jest domyślnie jako baza danych dla źródła danych. Określ pełną ścieżkę oraz nazwę pliku podstawowego bazy. Nazwa bazy danych określona w polu Zmień domyślną bazę danych na używana jest jako nazwa bazy danych, do której łączy się serwer.

Utwórz tymczasowe procedury przechowywane dla przygotowanych instrukcji SQL i usuń procedury przechowywane – pole wyboru

Wyczyszczone oznacza, że sterownik serwera programu Microsoft® SQL Server™ nie tworzy procedur przechowywanych do obsługi funkcji ODBC SQLPrepare. Zaznaczone oznacza, że sterownik serwera SQL tworzy tymczasowe procedury przechowywane do obsługi funkcji ODBC SQLPrepare. To pole wyboru oraz związane z nim opcje są odpowiednie jedynie, gdy połączenie następuje z serwerem SQL starszych wersji.

Tylko przy rozłączaniu – przycisk opcji

Określa, że utworzone tymczasowe procedury przechowywane uruchamiane są, gdy wywoływana jest funkcja ODBC SQLDisconnect. Pozwala to sterownikowi na wielokrotne użycie tych procedur, jeśli wielokrotnie przygotowywane są takie same instrukcje SQL oraz zredukowanie narzutu związanego z przekazywaniem procedur przechowywanych podczas pracy aplikacji. Zaznaczenie tej opcji dla aplikacji, która pracuje przez dłuższy czas bez przerywania połączenia lub dla aplikacji, która wywołuje wielokrotnie funkcję SQLPrepare, może prowadzić do zbudowania tymczasowych procedur przechowywanych.

Gdy rozłączasz się i odpowiednio, podczas połączenia – przycisk opcji

Określa, że utworzone tymczasowe procedury przechowywane są usuwane, gdy wywoływana jest funkcja ODBC SQLDisconnect, gdy wywoływana jest funkcja SQLFreeHandle dla dojścia do instrukcja, gdy wywoływane są funkcje SQLPrepare lub SQLExecDirect w celu przetwarzania nowej instrukcji SQL o tym samym dojściu lub gdy wywoływana jest funkcja katalogowa. Generowany jest pewien narzut, ponieważ tymczasowe procedury przechowywane są usuwane podczas pracy aplikacji, zabezpiecza to jednak przed tworzeniem tymczasowych procedur przechowywanych dla aplikacji o długim czasie pracy.

Użyj identyfikatorów ANSI – pole wyboru

Określa, że opcja QUOTED_IDENTIFIERS jest włączana, gdy sterownik ODBC serwera SQL ustanawia połączenie. Zaznaczone oznacza, że serwer SQL wymusza przestrzeganie zasad ANSI odnośnie znaków cudzysłowu. Podwójny cudzysłów może być używany jedynie dla identyfikatorów takich jak nazwy kolumn i tablic. Ciągi znaków muszą być otaczane przez pojedynczy cudzysłów.

SELECT "au_id"

FROM "autorzy"

WHERE "au_nazwisko" = 'O''Brien'

Wyczyszczone oznacza, że aplikacje, które używają identyfikatorów z cudzysłowem, takie jak na przykład program Microsoft Query wchodzący w skład programu Microsoft Excel, napotykają błędy podczas generowania instrukcji SQL z identyfikatorami w cudzysłowie.

Używaj wartości Null, uzupełnień i ostrzeżeń ANSI – pole wyboru

Określa, że opcje ANSI_NULLS, ANSI_WARNINGS oraz ANSI_PADDINGS są włączane, gdy sterownik serwera SQL ustanawia połączenie.

Gdy włączona jest opcja ANSI_NULLS serwer wymusza przestrzeganie zasad ANSI odnośnie porównywania kolumn z wartością NULL. Składnia ANSI “IS NULL” lub “IS NOT NULL” musi być używana dla wszystkich porównań z NULL. Składnia Transact-SQL “= NULL” nie jest dopuszczana.

Gdy włączona jest opcja ANSI_WARNINGS, serwer SQL podaje komunikaty ostrzegające o nieprzestrzeganiu zasad ANSI lecz nie kontroluje zasad Transact-SQL. Przykładami takich błędów są: obcinanie dat podczas wykonywania instrukcji INSERT lub UPDATE oraz wyłapywanie wartości Null w funkcjach agregujących.

Gdy włączona jest opcja ANSI_PADDING wówczas dla zmiennych typu varchar nie są automatycznie obcinane znaki puste na końcu, a dla zmiennych typu varbinary zera.

Użyj zapasowego serwera SQL, jeśli podstawowy serwer nie jest dostępny – pole wyboru

Określa, że jeśli zdefiniowany został zapasowy serwer SQL jako serwer dla źródła danych, to sterownik serwera SQL zbiera informacje o połączeniu dla serwera zapasowego, gdy ten łączy się z określonym serwerem głównym. Jeśli aplikacja straci połączenie z głównym serwerem SQL, to usuwa bieżące transakcje i dokonuje ponownego połączenia z głównym serwerem SQL. Jeśli sterownik wykryje, że serwer główny jest niedostępny, to automatycznie połączy się z serwerem zapasowym. Opcja ta jest niedostępna, gdy serwer nie umożliwia przeprowadzania operacji ratunkowych.


Czwarty ekran kreatora źródła danych

Czwarty ekran kreatora umożliwia określenie języka używanego przez komunikaty serwera Microsoft® SQL Server™, translacji zestawów znaków oraz to, czy sterownik serwera SQL powinien używać ustawień regionalnych. Można także kontrolować logowanie długo wykonywanych kwerend oraz ustawienia statystyczne sterownika.

Zmień język komunikatów systemu serwera SQL na - pole

Każdy serwer SQL może posiadać wiele zbiorów komunikatów systemowych, każdy w innym języku (angielski, hiszpański, francuski, itd.). Gdy źródło danych zdefiniowano na serwerze, który posiada wiele zbiorów komunikatów systemowych, możesz określić, którego języka chcesz używać. Kliknij żądany język na liście. Opcja ta jest niedostępna, gdy tylko jeden język został zainstalowany na serwerze SQL.

Dokonaj translacji danych znakowych – pole wyboru

Zaznaczone oznacza, że sterownik ODBC serwera SQL konwertuje ciągi znaków ANSI przesyłane pomiędzy komputerem klienta, a serwerem SQL, używając standardu Unicode. Sterownik ODBC serwera SQL może czasami konwertować między stroną kodową serwera SQL a Unicode na komputerze klienta. Wymaga to, aby strona kodowa, której używa serwer SQL była dostępna na komputerze klienta.

Wyczyszczone oznacza, że nie będzie przeprowadzana żadna translacja rozszerzonych znaków ANSI, kiedy przesyłane są one pomiędzy aplikacją klienta a serwerem. Jeśli komputer klienta używa strony kodowej ANSI (ACP) odmiennej od używanej przez serwer SQL, znaki rozszerzone ANSI mogą być źle interpretowane. Jeśli strony kodowe używane przez obie strony są jednakowe, to wówczas znaki rozszerzone są interpretowane poprawnie.

Używaj ustawień regionalnych dla walut, liczb, dat i czasu – pole wyboru

Określa, czy sterownik używa ustawień regionalnych komputera klienta do formatowania waluty, liczb, dat oraz czasu. Sterownik używa domyślnych ustawień regionalnych dla kont w systemach Microsoft Windows® 95 lub Microsoft Windows NT® dla logujących się przez połączenie ze źródłem danych. Wybierz tę opcję dla aplikacji, która jedynie wyświetla dane, a nie dla aplikacji, które je przetwarzają.

Zapisz długo działające kwerendy w pliku dziennika - pole

Określa, że sterownik rejestruje każdą kwerendę, która wykonuje się dłużej niż ustalana wartość Czas długiej kwerendy. Takie długo trwające kwerendy są zapisywane do określonego pliku. Aby określić plik dziennika wpisz w polu pełną ścieżkę dostępu oraz nazwę pliku lub użyj przycisku Przeglądaj, aby wybrać istniejący plik.

Czas długiej kwerendy (milisekundy) - pole

Określa wartość graniczną w milisekundach rejestrowania długo trwających kwerend. Każda kwerenda trwająca dłużej niż liczba określonych w tym polu milisekund jest rejestrowana.

Rejestruj statystykę sterownika ODBC w pliku dziennika - pole

Określa, że statystyka jest rejestrowana. Statystyka zapisywana jest do podanego pliku. Aby określić plik dziennika, wpisz w polu pełną ścieżkę dostępu oraz nazwę pliku lub użyj przycisku Przeglądaj, aby wybrać istniejący plik.

Wpisy statystyki rozdzielane są znakami tabulacji, co umożliwia zanalizowanie pliku przez Microsoft Excel lub każdą inną aplikację, która posiada takie możliwości.


Logowanie do serwera SQL – okno dialogowe

Sterownik ODBC programu Microsoft® SQL Server™ wyświetla okno dialogowe Logowanie do serwera SQL, jeśli wywołujesz połączenie ODBC bez podawania wszystkich informacji potrzebnych sterownikowi do połączenia się z serwerem SQL.

Kiedy okno dialogowe Logowanie do serwera SQL otwierane jest po raz pierwszy, zawiera ono jedynie:

Pole Serwer lub nazwę źródła danych.

Pole wyboru Użyj zaufanego połączenia.

Pole ID logowania.

Pole Hasło.

Przyciski OK, Anuluj oraz Opcje.

Gdy klikniesz przycisku Opcje, okno rozszerzy się ukazując grupę opcji:

Pole Baza danych

Pole Język

Pole Nazwa aplikacji

Pole ID stacji roboczej

Pole Serwer

Nazwa serwera SQL w danej sieci. Jeśli wybierzesz nazwę serwera z listy, nie będzie potrzebna dalsza konfiguracja. Jeśli zaś wprowadzisz nazwę serwera, musi być to wówczas wpis z narzędzia Konfiguracja klienta SQL lub nazwa sieciowa działającego serwera SQL. Pole to zamieniane jest na nazwę źródła danych (DSN), jeśli określisz DSN dla danego połączenia.

Możesz wprowadzić "(lokalne)" w polu serwera, jeśli używasz tego samego komputera jako serwera SQL. Wówczas użytkownik może połączyć się z lokalną kopią serwera SQL, nawet gdy nie pracuje na wersji sieciowej tego serwera.

Więcej informacji o nazwach serwera dla różnych typów sieci znajduje się w dokumentacji instalacyjnej w podręcznikach online serwera SQL.

Użyj zaufanego połączenia – pole wyboru

Zaznaczone oznacza, że sterownik ODBC serwera SQL żąda bezpiecznego (lub zaufanego) połączenia z serwerem SQL pracującym w systemie Microsoft Windows NT®. Serwer SQL używa wówczas zintegrowanego zabezpieczenia logowania, aby ustanowić połączenie w oparciu o źródło danych, niezależnie od bieżącego trybu zabezpieczeń logowania na serwerze. Zarówno identyfikator logowania jak i hasło są ignorowane. Administrator systemu serwera SQL musi mieć skojarzony identyfikator sieciowy systemu Windows z identyfikatorem logowania na serwer SQL.

Wyczyszczone oznacza, że serwer SQL używa standardowego zabezpieczenia logowania, aby ustanowić połączenie w oparciu o dane źródło danych. Musisz określić identyfikator logowania oraz hasło dla każdego żądania połączenia.

ID logowania - pole

Określa identyfikator logowania na serwerze SQL, używany podczas ustanawiania połączenia, jeśli nie zaznaczono pola Użyj zaufanego połączenia. Jeśli pole Użyj zaufanego połączenia jest zaznaczone, to pole ID logowania jest wyłączone.

Hasło - pole

Określa hasło dla identyfikatora logowania na serwerze SQL, używane podczas ustanawiania połączenia, jeśli nie zaznaczono pola Użyj zaufanego połączenia. Jeśli pole Użyj zaufanego połączenia jest zaznaczone, to pole Hasło jest wyłączone.

Baza danych - pole

Określa domyślną bazę danych używaną przy nawiązywaniu połączenia. Zastępuje ona domyślną bazę określoną dla logowania się na serwerze. Jeśli nie zostanie określona baza danych, to używana będzie baza domyślna określona dla logowania się na serwerze.

Język - pole

Określa język narodowy używany przez komunikaty systemowe serwera SQL. Język taki musi być zainstalowany na serwerze SQL. Zastępuje on język domyślny określony dla logowania się na serwerze. Jeśli nie określono języka, połączenie używa domyślnego języka określonego dla logowania się na serwerze.

Nazwa aplikacji - pole

Opcjonalnie określa nazwę aplikacji przechowywaną w kolumnie programm_name w wierszu dla danego połączenia w master.dbo.sysprocesses.

ID stacji roboczej - pole

Opcjonalnie określa identyfikator stacji roboczej przechowywany w kolumnie hostname w wierszu dla danego połączenia w master.dbo.sysprocesses.